De Grieken schreven vooral op potscherven, omdat er daar altijd genoeg van voorhanden waren. Zo werden de burgers bij het jaarlijkse "schervengericht" uitgenodigd om de naam van een mede-Athener die ze wantrouwden, aan een stukje keramiek toe te vertrouwen. Maar de scherven werden ook en vooral gebruikt als notitieblaadjes, voor korte mededelingen, losse gedachten en geheugensteuntjes.

 

Deze rubriek zien wij als een verzameling potscherven, waar ieders inbreng welkom is.

ostrakon_1.jpeg
  • Ik ben volop aan het lezen in je nieuwe boek en vind het voorlopig sowieso super! (VvG)

  • Ja, de klassieken blijven een bron van inspiratie... (KH)

  • Daar ik geen Grieks/Latijn studeerde had ik het iets moeilijker met het onthouden van de minder bekende goden, maar... lukte het me prima om het verhaal... te volgen. Heerlijk verhaal dat tot verder lezen aanzette om zo snel mogelijk de afloop te kennen. (ND)

  • Heel interessant boek! (L)

  • Wat me vooral trof was hoe je het dagdagelijks leven in Athene van 400 v.C., de stappen in de democratie en de nabijheid van de goden in een schitterende en spannende roman hebt kunnen verwerken. Ik heb vooral genoten van de interactie van de goden met de stervelingen, de bescherming die ze hen schonken en hun onderlinge naijver. Het was goed om nog eens in de Griekse mythologie op een prettige en onderhoudende manier ondergedompeld te worden! En zelfs Xenophon kwam tot zijn recht! Hadden we u maar als lerares Grieks gehad in mijn jeugd! (LM)

  • Zoals je misschien weet zijn wij al 40 jaar lang grote fans van “Hellas”. We kennen de cultuur en de mentaliteit… Elk jaar opnieuw hebben we Griekenland nodig om te herbronnen en om tot rust te komen. Wij zeilen er ook veel en ontdekken er elk jaar weer nieuwe dingen. Je mag voor ons al zeker 2 exemplaren opzij leggen. (TC)

  • Door de visuele schrijfstijl heb je het gevoel er zelf bij te zijn... (LT)

  • Een uitzonderlijk boek dat langs boeiende verhaallijnen, historisch verantwoorde inzichten verschaft in leven en denken in het antieke Griekenland, ten tijde van Perikles, met bijzondere aandacht voor de interactie met de godenwereld. Lectuur bewijst dat het kan: met een boeiend verhaal interesse opwekken voor de politiek en cultuur in Griekenland, die een onuitwisbare stempel hebben gedrukt op onze beschaving. (PS)

  • Ik heb nog nooit een boek gelezen dat me zo terugvoert naar mijn humanioratijd. Ik lees normaal niet graag fantasy, maar dit komt niet over als "Dat kan nu toch niet!" Knap hoe je de goden in je verhaal brengt op een zeer geloofwaardige manier. (MS)

  • Ik heb gelukkig nog 2 eenvoudige encyclopedieën over de mythologie in huis. Die zal ik eens doornemen….want de duistere en fluctuerende levens van goden en godinnen….het is een kluwen! (DD)

  • U kunt zeker schrijven en het manuscript is erg vernieuwend. (LS)

  • Ik heb het boek net uit. Het blijft verrassend en spannend! (JT)

  • Meer dan een week heb ik door Griekenland getrokken, geboeid! Het lag enigszins in de lijn van Alexander de Grote die ik aan het lezen was... Ik heb genoten! (RJ)

  • Dit is toch wel heel meeslepend geschreven, hoor. Die interactie tussen de mensen- en godenwereld, maar ook tussen de fantasy in die godenwereld en de historische realiteit… Soms heel hard en confronterend (een bestaan in slavernij, de geschiedenis van Kleta), de positie van de vrouw, het politiek gekonkel tijdens de dagen van Perikles, een figuur als Aspasia. Soms krijgt het iets van een avonturenverhaal (de tocht naar Sparta), er zit ook een behoorlijke dosis romantiek in – zowel op mensenmaat als in de godenwereld. En hoe die goden zich dan in allerlei gedaantes manifesteren… (PB)